Monday, 14 August 2017

උසාවිය නිශ්ශබ්ද වෙනු.!! බිමත්ව පැදවීම සහ එහි අවසාන කොටස. (අංක 03)





ඉතින් අපි සියලුම දෙනා නුවරට සැපත් වී අළුත් ගෙදරට බඩු බා ගෙදර පිළිවෙලක් කර මම කොළඹ එනකං ගෙදර කිසි කෙනෙක් වචනයකින් හෝ ඉරියව්වකින් හෝ මේ මම තුමා ඔවුන්ගේ සිටින එකම පුතණුවන් පරාණය හෝ සහෝදරිය ගේ එකම සහෝදර පරාණය ලෙස නොපිලිගැනීමට ත් අම්මේ තාත්තේ අක්කේ මම ගිහිල්ල එන්නම් බුදු සරණයි කියා කකුල් අල්ලා වඳින situation එකේ දීත් සාර්ථක ලෙස මම ignore කරන්නට ඔවුන් වගබලාගත්තත් මම කල මේ ගොන් කමේ හැටියට තවදුරටත් ඔවුන් මාව ඝාතනය නොකිරීම නිසා තවදුරටත් ජිවත් වීමේ භාග්‍යය ලැබීම ගැන හිත සනසාගමින් මම කොළඹ රාජකාරි කරන ස්ථානයට සැපත් වෙනවාය.

දැන් මට සති දෙකක් ඇතුලත උසාවියට ඉදිරිපත් වෙන්න වෙනවාය. එයිට අමතරව තවත් ගැටළු තුනකි.


01. ගෙදර සියලුම දෙනා ස්ථිරවම කිව්වේ ජීවිතාන්තය දක්වා හිරේට යැවුවත් මම වෙනුවෙන් ඇප හෝ උසාවි දඩ මුදල් ලබා නොදෙන බවය. (අපේ ගෙදර මව්තුමියගේ තීරණය අවසාන තීරණය වන්නේ ය)
02. ඒ සඳහා මුදල් හොයගැනීමය.

ඉහත කිසිම දෙයකට වඩා මගේ ඇඟ වෙවුලමින් "ගූ මුට්ටිය රත් වෙන්නේ", (ගූ මුට්ටිය රත් වෙනවා යයි කියා ඒ දවස්වල ගාල්ලේ කොල්ලන් කියන්නේ කලිසමේ හුජ්ජ යනවා කියන අති භයන්කාර අවස්ථාවටය. 
03. වැරදිලා හෝ හිරේට ගියොත් කියන එකය. 😳

මේ අතර මම හැමදාම අර ආරක්ෂක සේවයේ යෙදුනු මාව මේ උරචක්‍ර මාලාවෙන් යම්තාක් දුරකට බේරාගත් අංකල් තුමාට හැමදාම කෝල් කරමින් මෙන්න මේ ආකාරයට මළ ඇණයක් වෙනවාය.


මම : හලෝ අංකල්. මම ටික්ක.
අංකල්  : ආ..ටික්ක. මොකෝ බං. හොඳින් ඉන්නවද?
මම : නෑ අංකල්. මාව හිරේ ට දාවිද අංකල්?
අංකල්  : උබට පිස්සුද ටික්කො. බය නැතිව හිටපං. මම බලාගන්නම්.
මම : ඒත් අංකල්. මට බයයි අංකල්. මාව හිරේ ට දැම්මොත්.
අංකල්  : යකෝ උබ මිණි මරල නැහැනෙ. මම ඔක්කොම බලාගන්නම්. මගෙ යාළු ලෝයර් කෙනෙකුත් ඉන්නව.
මම : ආ.. එහෙමද අංකල්. ලක්ෂයක් විතර ඕන වේදීද අංකල් කේස් එක ගොඩ දාගන්න?
අංකල්  : ඈ බං ටික්කො. උබ ඔය දැනුත් බීලද ඉන්නෙ ලක්ෂ ගණන් කතා කරන්න ? ඔන්න ඔහේ රුපියල් 20,000/= 25,000/= හොයාගෙන වරෙන්.
මම : අත්තටමෙයි අංකල්..?? 
අංකල්  : ඔව් බං. උබ ඔය මේ දවස් ටිකේවත් පරිස්සමින් ඉඳල කලින් දවසේ අපේ ගෙදර වරෙන්. මම උබව උදේට උසාවි එක්කරගෙන යන්නං.
මම : නෑ කමක් නැහැ අංකල්. තවත් කරදර කරන්න ඕන නැහැනෙ. මම DC ගෙදර ඉඳල උදේට අංකල් ලගෙ ගෙදර එන්නං. බුදු සරණයි අංකල්.
අංකල්  : හරි උබ වරෙන්කො. මම තිබ්බ එහෙනං 

ඔන්න බලන්න පින්වතුනි. පහුගිය එපිසොඩ් දෙකේම වීරයාගේ තැන හිටිය මම දැන් ඉන්න බල්ල මාර්ක් ස්ථානය.?
"දෛවය" is a fucking bitch කෙනෙකි පිංවතුනි. සාදු කාරයක් දෙන්න සැදැහැවත් පින්වතුනි..!!

මේ අතරවාරයේ ගෙදරට සහ අක්කට දුන් ඇමතුම් සියල්ලම තවමත් ringing ringing no answer ය.

හෙට උසාවි දවසය. ගෙඩිය පිටිං සුපියල් 8,500/- පඩි පත සමග මෙගේ මේ දුක් සීන් එකට බොසාගේ හිත සසලවී සැනසිලි ත්‍යාගයක් විදිහට සුපියල් ම 10,000/= ද ලැබුණි කියහන්කෝ හිටං. දැන් 25,000/= ට තව 6,500/= අඩුය. 

තිබුන සෙලාන් බැංකුවේ 10,000/= ලිමිට් එකේ තිබ්බ ක්‍රෙඩිට් කාර්ඩ් එකෙන් සල්ලිම සුපියල් 9,000/= ඇද ගත්තේ ගොං කමට තවත් හදිසියක් උනොත් කියලාය. මොකද මේ කියන වකවානුවේ හැටියට 1.5v බැටරි කෑල්ලක් මම ඇල්ලුවත් කරන්ට් එක වදිනවාය.

හවස් වෙන්න කලින් ඇඳුම් බැගයත් ලට්ට ලොට්ට ටිකත් අරං දෙහිවලින් ගාල්ල බසයකට ගොඩවී ටික්කා තුමා මේ ආකාරයෙන් ගාල්ලට සැපත් වී DC සහ දරේ හමුවී ඔවුන්ගේ ගෙදර රැය පහන් කර උදේ පාන්දරම අංකල් තුමා ගේ ගෙදරට ගොස් ඔහුගේ රථයේ නැගී කොටුව උසාවි සංකීර්ණයට මෙන්න මේ ආකාරයට සැපත් වෙනවාය.

දැන් මම සිටින්නේ ඔබට තියා මටවත් හිතාගන්නට බැරි මේ දැනුත් එම අවස්ථාව අකුරු මගින් හෝ වචනවලට පෙරලා පැහැදිලි කිරීමට නොහැකි මානසික මට්ටමකය.

අංකල් : ටික්කො මොකෝ මේ? හා හා බැහැල යමු. මම දැන් උබව "අතකොට සුනිල්" කියන හෙන ප්‍රසිද්ද උබේ තාත්තත් අඳුරන ලෝයර් කෙනෙක් ලඟට. උබ වචනයක් වත් කතා කරන්න එපා. මම ඔක්කොම කියල ඉවර වෙනකන් හොඳේ. ආ. අමතක උන කියන්න. උබේ අම්ම තාත්ත දෙන්නම අද උදේ මටයි ඇන්ටිටයි කතා කලා.
මම : හා අංකල්.
අංකල් : දැන් ඉතින් යමං.

පැය බාගයකට විතර පසු.....,

අංකල් : සුනිල්, මේ තමයි xxxxxx ගෙ පුතා. බීල මෝටර් බයිසිකලෙන් ගිහිල්ල අහුවෙලා. ලයිසනුත් නැහැ තවම.
ලෝයර්  : මෙච්චර ලොකු පුතෙක් xxxxxx ට? දැන් කොහෙද ඉන්නෙ? මොනවද කරන්නේ?
මම : මම කොළඹ අංකල්. මම xxxx එකේ xxxxxx විදිහට වැඩ.
ලෝයර්  : හ්ම්ම්... ඉගෙනගෙන හොඳ රස්සාවල් කරලා නිවාඩුවට ගෙදර ආවහම මෙහෙමනම් මේ ළමයි කොළඹ ඉන්නකොට කරන දේවල් දෙය්යො තමයි දන්නෙ. හා හොඳයි. ඉස්සෙල්ලම පොලිසියේ කෙනා හම්බ වෙලා case number එක අරගෙන මේ මගේ assistant xxxxx ට දෙන්න. මෙයා ඔක්කොම බලාගනීවි. ලයිසන් ගන්නෙ නැතුව ම බීල පැද්ද නිසා ලයිසන් එකට ප්‍රශ්නයක් වෙන්න හේතුවකුත් නැහැනෙ එහෙනම්.

මම : thank you very much අංකල් හොඳේ.

දැන් මම ටිකෙන් ටික හුස්ම ගන්නවාය.

(දැන් මමයි අංකල් තුමායි පොලිසියේ කෙනා හම්බ වෙන්න යනගමන්.....,)

අංකල් : මේ රාළහාමි. අර උදේ 10.30 කේස් එකට අපි ආවේ. ලෝයර් කිව්වා නඩු අංකය අරගෙන එන්න කියල. අපිට එක ගන්න පුලුවන්ද?
පොලිසිය : පොඩ්ඩක් ඉන්න බලන්න.

(දැන් මේ යකා ෆයිල් එක අස්සෙ මගේ එක හොයන්නේ කැළණි පාලම යටින් ගිය නැති වෙච්ච පොල්ලෙල්ලක් හොයන ගානට කිව්වොත් හරියටම හරි)

පොලිසිය : මොකක්ද ඒ කේස් කියමු බලන්න?
අංකල් : අර බීමත්ව රිය පැදවීම..??
පොලිසිය : (මගේ දිහා හැරිලා බලන ගමන්) ආ.. මෙයාගෙ කේස් එක නේද? ඒක අද අපි ගෙනාවේ නැහැ. අද නඩු ගොඩක් තියෙනව. අයෙමත් අනිද්දට එන්න. සිකුරාද ට. මේ වෙලාවටම.
අංකල් : බැරිද රාලහාමි අදම මේක පොලිසියෙන් ගෙන්න ගන්න.? මේ ළමය රස්සාවෙන් නිවාඩු ත් ගෙන ඇවිල්ල තියෙන්නෙ.
පොලිසිය : බෑ බෑ. අද කොහෙත්තම කේස් එක ගන්න බැහැ. අනිද්දට එන්න.

බොහොම අනුකම්පාවෙන්, දුකෙන්, සානුකම්පිතව මේ සියල්ලම අහගෙන හිටපු මට...........
........ එක සැරේටම ආයෙත් මල පැනල, 

මම : බලන්න අංකල් මේ මනුස්සයෝ කරන බලු වැඩ. දන දන අපිව රස්තියාදු කරනවනෙ හ්ම්ම්ම්ම්...
පොලිසිය : දැක්ක නේද? මනුස්සයෝ? බලුවැඩ? ඔහොමද පොලිසියේ යට කතා කරන්නේ? දැක්ක නේද මහත්තයෝ මේ උසාවියෙ ඉස්සරහදිත් මේ මනුස්සය අපිට කතා කරන විදිහ? නෑ. සිකුරාද ම එන්න. අපි ගිහින් එන්නම් මහත්තය.

පොලිසිය එතනින් පිටත් උනාය. මම ආයෙත් තරහෙන් පිපිරෙනවාය.

අංකල් : මොකක්ද ටික්කො උබ ඒ කල වැඩේ?
මම : නෑ අංකල්. ඕනෑම දෙයක සදාරණයක් තියෙන්න ඕන. මම බීල එලෙව්වා. පිළිගත්තා. උසාවි ආව. මේ %$£$%^& පුතාලගෙ අම්මලන්ට බලන්න අංකල් අපි රස්තියාදු කරන හැටි. හ්හ්ම්ම්ම්...
අංකල් : ටික්කෝ. මුං මේක කලේ නඩු වැඩි නිසා නෙමෙයි.මේක උං උබට දුන්න රැග් එකක්. punishment එකක්. පරිප්පුවක්. අපිට අපේ වැඩේ කරගන්න ඕනිනම් මුන් එක්ක ශේප් එකේ ඔව් සර්, හා සර් කියාගෙන ඉන්න ඕන. අපි අපේ අතේ වැරැද්ද තියාගෙන ඉන්න කන් මුන් එක්ක හැප්පෙන්න බැහැ. 
මම : හරි අංකල් ඉතිං අංකල් කියනවනම්. අනේ මන්ද මටනං දැන් එපා වෙලා තියෙන්නේ.
අංකල් : හරි කමක් නැහැ. මම උබට බස් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් දාන්නම්. රස්තියාදු ගහන්නේ නැතිව කෙලින්ම කොළඹ යන්න. ඔය සල්ලි ටිකත් පරිස්සම් කරගන්න. ආයේ හෙට රෑට එන්න. ඒත් සිකුරාදාට දවල්ට මට වැඩක් තියෙනව. මම ඔක්කොම කරල දෙන්නම්. යාලුවෙක් එක්ක උසාවි ඇවිල්ල වැඩ ටික කරගන්නකො.
මම : thank you අන්කල් හොඳේ.

ඉතින් මම අද මේ වෙච්ච මළ දානය DC සහ දරේ ටත් ෆොනේ එකෙන්ම කියල ආයෙත් හෙට රෑට උන්ගේ ගෙදර එනව කියල කොළඹ ගියා.

දැන් මම තුමා ආයෙත් depressed. සිත්තැවුලෙන්. කනස්සල්ලෙන්. බය, දුක, ඒ මදිවට හිරගෙදර මතක් වෙනව. 

ඉතිං එදා හවස මම ඔෆිස් එකට ගිහින් එදා රෑත් පහුවෙනිද උදෙත් නිදි නැතිවම වැඩ කරන හවස ගාළු ඇවිත් DC & දරේ ලගෙ ගෙදර accommodation ගත්ත කියහන්කෝ.

උදේ පාන්දරම නැගිට්ටලා DC ගෙ අම්මගේ අමතක නොවෙන උදේ ආහාරයත් අරගන්නට පසුව DC ස්වේච්චාවෙන්ම ඉදිරිපත්වුනා මම එක්ක උසාවියට යන්න. ඒ අමතරව පොලිසිය ලඟින් අන්කල් ව හම්බවෙලා අන්කල් පොලිසියටම ගිහිල්ල confirm කරගෙන ආව එදා උදේම මගේ නඩුව සහිත ෆයිල් එක උසාවි යන පොලිස්කාරයන් අරගෙන ගිහින් තියෙන බව සහ අන්කලුත් අපි එක්කම උසාවියට ඇවිත් පොලිස් නිලදාරින්ගෙන්ම නඩු අංකයත් අරගෙන ලෝයර් ගේ ඇසිස්ටන්ට් ටත් කේස් එක බාර දීල රුපියල් 1,000/= ගෙවද්දී අන්කල් මගේ ෆෝන් එක අරන් එකත් off කරලම දීල තව අවවාද ටිකකුත් දීල පුළුවන් ඉක්මනටම එන බවත් කියල යන්න ගියා.

දැන් ඉතිං සියල්ලම සුදානම් කිව්වොත් හරියටම හරි. ඔය වෙලේ DC සහ මම කොනක තිබ්බ හෝටලයකට ගිහින් ප්ලේන්ටි දෙකකුයි සිගරට් දෙකකුයි අරගෙන බිබී ඉන්නකොට ඔන්න ඇහෙනව, 

අඩෝ ටික්ක බ්‍රදර්, DC බ්‍රදර්..!! මොකෝ මොකෝ බ්‍රදර් ල මේ පැත්තේ ආ..??

ඒ අපේ අතිජාත මිත්‍ර, Bunty brother. (ඉතාම හිත හොඳ, පපුව හොඳ මිත්‍රයෙක් උනත් මත්ද්‍රව්‍ය වලට අධික ලෙස ඇබ්බැහිවී සිටි ඔහු මේ දවස්වල පුනරුත්ථාපනය වෙවී සිටි කාලයයි. මොහු කිසිම දවසක අපේ කිසිම කෙනෙකුගෙන් මත්ද්‍රව්‍ය පැනයට රුපියලකින්වත් කරදර නොකළ අයෙක් කියලත් විශේෂයෙන්ම කියන්න ඕන අතරම උසාවි හිරගෙවල් ගැන පශ්චාත් උපාදියකට තරම් දැනුමක් තියෙන පුද්ගලයෙකි. මොකු අදද ජිවතුන් අතර සිටියයුතු යැයි මම විශ්වාස කරමි)

මම : නෑ බන්ටි. අර සීන් එකේ කේස් එක අදනේ.
බන්ටි : අම්මටසිරි. මම්ම මීය. කීයටද ගන්නෙ? මටත් වැඩක් නැහැ. මමත් එන්නං උබල එක්ක උසාවියට. උබලට නොකරන හෙල්ප් එකක් තියෙනවද බ්‍රදර්ස්..
මම : එල කිරි බන්ටිය. නියමයි.
DC : එල එල.
බන්ටි : යමං ඇතුලට. judge අවට පස්සේ ගියොත් හෙන පරිප්පුවක් කන්න වෙන්නෙ හරිද. යමං ඇතුලට.

ටික වෙලාවකින් DC කිව්වෙ ඌ ට shop එක අරින්ට තියෙන බවත් ඉක්මනටම දරේ ට ෂොප් එක බාරදීලා නැවතත් උසාවියට එන බවත් බන්ටිත් ඉන්න නිසා මට අවුලක් වෙන්නේ නැති බවත්ය. ඉන් ටික වෙලාවකට පස්සෙ DC යන්න ගියාය.

මමත් බන්ටි ත් ඔහේ පච, බේගල්, රස කතා, කතා කරමින් කාලය තලු මරමින්, විකමින්, විටෙක බුල්ටෝ එකක් ලෙස හපමින් කනවාය. මොකද මේ ප්‍රශ්න සියල්ලෙන් හරි අඩක් දැනටමත් විසඳි ඇති නිසා හිතටත් ෆිට්. අනික ළඟ ඉන්නෙත් බොක්කෙ ෆිට් එකකි.

ක්ෂණයකින් උසාවිය නැගිටිනු...!! වගේ warning එකක් සමග සියලුම දෙනා නැගිටිනවාත් සමගම අපිත් automatic නැගිට්ටෙමු. අනිත් කොනෙන් කළු ලෝගුවක් පොරවගත්ත උස මහත ඩයල් එකක් හරියට කින්ග් රිචර්ඩ් වගේ උසාවිය උඩට නගිනවාය. ඔන්න ඔහොම්මම දැන් මගේ ගූ මුට්ටියත් ආයෙත් රත්වෙනවාය. මේ අතරම මට දැනෙන්නේ මගේ වම කනට කවුදෝ කොඳුරනවා වාගේය. බැලින්නම් ඒ බන්ටි ය.

(කනට කර රහසේ....)

මම : මොකෝ බන් බන්ටි උබට වෙලා තියෙන්නේ..?
බන්ටි : අනේ ටික්කො. වෙරි සොරි බ්‍රදර්..
මම : මොන $£@^& ද යකෝ උබ මේ දොඩවන්නෙ ?
බන්ටි : ටික්කො මේ %රි judge තමයි හැමපාරම මම බඩු එක්ක අහු උනහම අවුරුදු 2ක තුන ඇතුලට යැව්වෙ. ඔය $රිය මාව හොඳට අඳුරනව. නිකමට හරි ඌ දැක්කොත් උබ මම එක්ක ඉන්නව උබවත් අරිනව මාස හය හතකට ඇතුලට. මම නිසා උබත් චාටර් කරන්න බෑ බන්. මම එහෙනම් ඉක්මනට වාෂ්ප වෙනවා. එළියෙදි හම්බවෙමු බ්‍රො..

...කියල මු පිටිපස්සෙන්ම අතුරුදහන් උනා කියහන්කෝ ඉතිං.

දැන් මට වැලේ වල තියා එල්ලෙන්නට වත් වැලක් නැත. සභා තෙමෝ සියල්ලම මේ වෙනකොට සතුටින් විසිරී ගිහින් අවසානය. දැන් තනිකරම ඇත්තේ ලෝයර් ගේ සහය පමණකි.

දැන් උසාවියේ කටයුතු ආරම්ඹ වී ඇත. පලවෙනි නඩුව traffic නඩුවකි. විත්තිකරු පොලිසියට එරෙහිව දාපු කේස් එකකි. 

කල් ගියාය.

දෙක බුදල් නඩු, තුන හතරට මොනවයින් මොනාද වෙන්නේ කියා මට තේරෙන්නේ නැත. ඉහෙන් කලින් දාඩිය දානවය. අත් දිග ෂර්ට් එකේ ඇත නවාගන්න ඕනෑ උනත් first impression එක මෙතනට බොහොම වැදගත්ය,

ඔයින් මෙයින් නඩු අංකයක් එක්ක මගේ නම ඇහෙනවාය.

පැමිණිල්ල : ගාල්ල පොලිසිය රථවාහන අංශය 
විත්තිකරු : ටිලාන් xxxx xxxxxxx 

හුකා...!! පශ්තාත් බාගයට පැට්‍රොල් ගහපු බල්ලෙක් කෙලින් වෙනවාසේ මම බංකුවෙන් ඉද්ද ගැහුවාය. මට දැන් ආතා භුතය..

දැන් මම වට පිට බලන්නේ ලෝයර් දකින්නය. අර දැකපු එකාත් පේන මානයක නැත.අයෙත් මගේ සම්පුර්ණ නම කියවනවාය. මගේ ලඟට ආපු උසාවි සහයාක මගේ නම එකද, ලෝයර් කෙනෙක් නැතිනම් තනිවම විත්ති කුඩුවට නගින්න කියනවාය.

Plan A චාකබ්ලාස්ට් වී අවසානය. දැන් Plan B ය. පුරුෂ ශක්තිය අතට අරං කුඩුවට මම නගිනවාය. පැමිණිලි පාර්ශවයේ පොලිස් පුතා මොනවදෝ judge ට කියනවාය.

දැන් මම ටිකෙන් ටික පියවි සිහියට එනවාය.

වැරදි අංක 01. ද්විත්ව ඉරි (ඔන්න ඔය වගේ මගුලක්) කපා දාවනය කිරීමට තමා, 
වැරදි කරුද? නිවැරදිකරුද?

දැන් මට කරන්න දෙයක් නැත.

වැරදිකරු ස්වාමිනි.

වැරදි අංක 02.වලංගු රියදුරු බලපත්‍රයක් නොමැතිව දාවනය කිරීමට තමා,
වැරදි කරුද? නිවැරදිකරුද?
වැරදිකරු ස්වාමිනි.

වැරදි අංක 03. ආරක්‍ෂිත හිස්වසුමක් නොමැතිව රිය දාවනය කිරීමට තමා,
වැරදි කරුද? නිවැරදිකරුද?
වැරදිකරු ස්වාමිනි.

වැරදි අංක 04. බීමත්ව රිය පැදවීමට තමා,
වැරදි කරුද? නිවැරදිකරුද?
වැරදිකරු ස්වාමිනි.

වැරදි අංක 05. පොලිස් නිලදාරීන්ගේ රාජකාරියට බාදාකිරීමට තමා,
වැරදි කරුද? නිවැරදිකරුද?
වැරදිකරු ස්වාමිනි.

ඉට්ස් පස්සෙ තව මොනවද කුණුහබ්බ ටිකක් එක දිගට කියල මොන මක්කද සිරදඬුවම් ගැනත් කියල දඩ මුදල් සුපියල්ම 21,250/= කියා මේසෙට තඩි මිටියකින් ගැහුවාය. 

දැන් මම ඉන්නෙ හරියටම ඇටි කෙහෙල් ඩෙවල් කාපු උගුඩුවා වගේය.

ආයෙත් එතනට ආපු සහායක මට කනට කර කීවේ විනිසුරු තරහ ගස්සන්නේ නැතිව කුඩුවෙන් බහින්න කියලාය.

එතනින් බහිනවාත් සමගම ඒක පොලිස් නිළ ඇඳුමට සමාන නිළ ඇඳුමක් ඇන්ද ඩයල් එකක් මාව කාමරයකට ගෙන ගොස් watch එක පර්ස් එක phone එක ඔක්කොම ගන්න ගමන් මගේ සල්ලි ලියුම් කවරය ගන්නකොට මතක් උනේ දඩ මුදල් තවමත් මගේ ළඟ බවය.

කොච්චර කීවත් ඔවුන් මට කෝල් එකක් ගන්න දුන්නේ නැත. දඩ මුදල් ගෙවනකන් ඇතුලට දාන කුඩුවට මාවත් දැම්මාය.

එතන සරණ ඇඳගත් කොට කලිසං ඇඳගත් වයසක තරුණ පිරිමි 15ක් විතර ඉන්නවාය. මම තවමත් කූරු අල්ලන් අර මහත්තයට පින්සෙන්ඩු වෙනවාය.

ඔය අතරේ සරමක් ඇඳගත්ත එකෙක් මගේ ලඟට ඇවිත්,
"මහත්තය රට යවන agency එකක් තියල පොල්ලක්වත් තිබ්බද?" කියා අහනවාය.
මට උන්ට දෙන්ට උත්තර නැත.

තවත් ටිකකින් තව එකෙක් ඇවිත් 
"ලොක්ක, කොහෙද guest house එක කලේ?" කියා අහනවාය.
මට උන්ට දෙන්ට උත්තර නැත.

වෙලාව කීයද කියාවත් මට නිච්චියක් නැත.

පයකට දෙකකට විතර පස්සෙ බන්දනාගාර ජේලර් වරයෙක් ඇවිත් කිව්වේ හවස 4ට කලින් ඇප හෝ දඩ මුදල් ගෙවන්ට බැරි උනොත් හිරගෙදරට ගෙනියන බවය.

සිතු දේ....
පැතූ දේ...
එලෙසම වේ...

කියල මම කොහොමද හිත හදා ගන්නෙ යකෝ...


දැන් මට බඩු බනිස් කියා මට බුදු ෂුවර්ය. මගේ දෙමව්පියන් මාව දරු කමින් අයින් කරනවාත් බුදු ෂුවර්ය. මාව මෙතනින් ගන්න කිසි කෙනෙක් එන්නේ නෑ කියලත් බුදු ෂුවර්ය. ඔක්කොම හිතන් ඉන්නවා ඇත්තේ මම නිදහස් වෙලා හිතේ දුකට ෆෝන් එකත් off කරගෙන කොළඹ ගියා වෙන්න ඇති කියලාය.

shirt එක කලිසම උඩින් ඇදල බෝත්තන් දෙකක් ඇරගෙන හිරේට යන්න ලැහැස්ති වෙලා මම බිම ඉඳගත්තාය. ඇඩුවා කියා පලක් නැත. කකුල් දෙක අස්සෙ ඔළුව හංගගත්ත ගමන් ඇඩුනාය.

කමක් නැහැ ඕන පුකක් ප්‍රීති වෙසක් කියා හිත හදාගත්තාය.

ටිකකින් දරදඬු හඬකින් ටික්ක ටික්ක කියා කවුද කතා කරනවාය. ඔලුව පිටිපස්ස බලද්දි ඉන්නෙ අන්කල් තුමාය. 

"උබට මොකද උනේ ටික්කො? උබ මොකද මෙතන? මම තව පැය බාගයක් පරක්කු උනානං උබ ආයෙත් ඇතුලට දාල, තව දවස් 7කිං මෝසමක් දාල තමයි උබව එලියට ගන්න වෙන්නෙ"

සියල්ල පැහැදිලි කලාය.

එතුමා සියල්ල කර මාව එලියට ගත්තාය. ගාල්ල බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට එනකං මම එතුමාට මොකුත් කීවේ නැත.

මම inter-city එකට නැගල බස් එක යනකං එතුමා වාහනයට වී බලාගෙන හිටියාය. dc ට උන දේ කෝල් කර කිව්වාය. ගෙදර ගිහින් අන්කල් සහ ඇන්ටිට ස්තුති කලාය. පසුව සති කිහිපයකින් මම අම්ම තාත්ත අක්ක නැවතත් back to normal උනාය.

ඊට පසු මාස කිහිපයකින් මම සියල්ල අත හැර විදේශගත උනාය.

පසු දිනක මව්තුමිය මට දුරකථන ඇමතුමක් දී කීවේ,

"අන්න අපි ඔයාගෙ හුලං අස්පය විකුණුව" කියලාය.

මම හිනා උනාය. අම්මත් හිනා උනාය.


ප. ලි.

ඒ ඊට පසු කිවු මාස කිහිපය තුල රට යනකං මගේ ජිවිතයේ සැහෙන වෙනස්නං වුනාය. එම කාලය තුල ඉගෙනගත් පාඩම් වලිං මම මගේ ජීවිතය ගොඩනගා ගත්තාය.

ඔය DC සහ දරේ කියන යහළුවන් අද මගේ සහෝදරයන් වැනිය. හෙට අනිද්දට අපේ මිතුරුදම අවුරුදු 20ක් විතර පිරෙනවාය. ඒ අංකල්  සහ ඇන්ටි තවමත් අපේ පවුලේ සාමාජිකයන් වැනිය. bunty ගැන ආරංචියක් නැතිය.

ඒ සමගම ඒ දවස සිට අද වෙනකං තිබෙන දෙමාපිය බැඳීම, සහෝදරිය සහ ඇගේ පවුලේ තියෙන බැඳීම හැම තප්පරයෙදීම වැඩි වූ මිසක අඩු වුයේ නැත.

අදටත් මම අම්මට කියන එක දෙයක් තමා, අම්මේ, ඔහේ ඔහොම මට දඬුවම් දුන්නේ නැතිනම්, මේ පුතා ජීවිතේට හදාගන්න බැරි වෙන එකෙක් වෙනව නිසැකයි කියල. තාත්ත අපි දෙන්නටම ඉල්ලන ඕනෑම දෙයක් දුන්න. ඒත් අම්මේ ඔහේ දැනගත්ත මට දෙන්න ඕන විදිහ.

- නිමි - 

Tuesday, 14 March 2017

මගේ මෝටර් සයිකලේ, තවත් කථා සහ බිමත්ව පැදවීම අංක 02





ඔන්න ඔහොම තවත් මාස කිහිපයක් හැලහොල්මනේ ගෙවීගෙන යනවාය. ඔය අතර මගේ මෑණියන් තුමියට නුවර පදිංචියට යෑමට අවශ්‍ය වෙනවාය. ඒකට හේතු ලෙස මගේ පියතුමා දශක දෙකක් පමණ නුවර රැකියාව කිරීමත් මෑණියන්ගේ කලා කටයුතු ප්‍රදර්ශන කටයුතු එහෙම කොළඹට සාපේක්ෂව නුවර කෙරීගෙන යන නිසාත් . එයට අපි සියලුම දෙනාගෙන් ඔබ්ජෙක්ෂන් නැතිවීම නිසාත් ගමන කන්ෆර්ම් වෙනවාය.

එයට මගේ අනුග්‍රහය ලැබීමට හේතු දෙකක් වෙනවාය. එකක් නුවර දේශගුණයට සහ කලක් ජිවත් වූ නිසා පරිසරයට ආස නිසාත් සහ මව්තුමිය නුවර සිටීමෙන් මම නිවාඩුවට ගාල්ලේ ගොස් හිතේ හැටියට ජෝගි නැටීමට පුළුවන් වෙන නිසාත්ය.

නුවරිනුත් ගෙවල් බලා ගාල්ලේ ගෙයත් කුලියට දී බඩු පටවාගෙන යන දවසට කලින් දවස උදා වෙනවාය.

මේ දවස අපේ ගෙදර පොඩි උත්සවශ්‍රියක් ගන්නවාය. නෑදෑයන් කිහිපදෙනෙක් මාතරිනුත්, මස්සිනාට වැඩ ඇති බැවින් අක්කා තනියමත්, අපි යන නිසා අහල පහල ගෙවල් වලින් උදව් පදව්වට කිහිපදෙනෙක් සමග උදේ දවල් රස කෑමත් මගේ යහළුවන් කිහිපදෙනෙකුත් හෝගාල බඩු පැක් කිරීමටත් අස්පස් කිරීමටත් උදව් වෙනවාය

ඔය අතරම මේ ඔක්කොම කෑම කා පොඩි රෙස්ට් එකක් ගන්නා අතර මගේ යහළුවන් හවස ආයෙත් පැමිණෙන බව කියා විසිර ගියාය.

දැන් මට හිටිහැටියේම උණවටුනේ සහ දලවැල්ලේ සිටිනා යහළුවන් කිහිපදෙනෙකුට ටටා බායි කියන්ට උවමනා වෙනවාය. කිසිම තැනකට හිස් අතින් යෑමට අකමැති මට එහෙත් සල්ලි අතේ නැත. වහාම DC මිත්‍රයාට කෝල් කර ගෙදර ඉන්නවාද කියා බලා රුපියල් 1000/- loan එකක් ඉල්ලනවාය. බුවා ok කාලය. මම හැරෙන තැපෑලෙන් ගෙදරට බොරුවක් ගසා ඉක්මනට එනවාය කියා DC ගේ ගෙදරට ඉගිලෙනවාය.

මොකෝ ටික්ක හදිස්සිය සල්ලි වලට..??

නෑ බන් DC, දලවැල්ල පොඩ්ඩක් ගිහින් උන්ටත් කියල එන්නම්. පැට්‍රෝල් ගහන්නවත් සල්ලි නෑ බන්.

හිටපන් මමත් එන්නං

නෑ බන් අවුලක් නෑ. මම ඉක්මනට ගිහිල්ල එන්නම්. ගෙදරත් වැඩ අම්බානක.

ok ටිකක. බුදු සරණයි. පරිස්සමින් ගිහිල්ල වරෙන්. හවසට සෙට් වෙමු හොඳේ.

( රුපියල් 1000 න් මම මුලින්ම කලේ රුපියල් 400 dialog card එකකින් phone එකට සල්ලි දමා තවත් රුපියල් 100 පෙට්රෝල් ගැහීමත්ය.)

දැන් මම කෙලින්ම දලවැල්ලට පියාබනවාය. මම යනකොටත් එතන පොඩි කලබලයක් පටන්ගෙනය. (ගාල්ලේ අපේ භාෂාවෙන් කලබල කරනවා කියන්නේ සෙට් වෙනවා කියන එකේ slang වචනයය.)

එක ෂොට් එකෙන් නවත්වනවා කියු මට, එක දෙක වෙනවාය. දෙක තුන වෙනවාය. තුන හතර වූ විට දැනට නම මීටර් එකට එන්නේ නැති අයියා කෙනෙක්,

ටික්ක මල්ලි, ඔය ඇති කොල්ලෝ බිව්වා.. දැන් උබ ආයෙ ගාල්ලට යන්නත් ඕනනේ. උබ පරිස්සමින් ගෙදර පලයන්. උබ ආයෙ ගාල්ලේ අවොත් මේ brothers බලන්න අනිවාර්යයෙන්ම වරෙන්.

කියා කියුවිට සැමට සමුදී මම ගාල්ලට එන්න පිටත් වෙනවාය.

දැන් මේ කට්ට අවුවේ මම මෝටර් බයිසිකලයෙන් විදගෙන ගාල්ලට එනවාය. මුහුදු හුළඟ, කාෂ්ටක අව්ව මගේ බඩේ සිටිනා මිස්ටර් ඇල්කොහොල් තුමාගේ සිහි විකල් කරනවාය

උණවටුන පහුවෙනවාය. සිමෙන්ති පැට්ටේරියත් පහුකරගෙන ඉස්සරහට වේගයෙන් එනවාය. සම්බෝදියත් පහු උනාය. දැන් අර ගහපු ෂොට් වල power එක double, trible වෙනවාය. දැන්නම් හොඳටම බඩුය. ඔය අතර මගේ ඇස් දෙක හැම තප්පර පහකට සැරයක්ම බැලෙන්නේ මීටර් එක දිහාය. speed එක පනහ හට වෙනවාය. හැට හැත්තෑව වෙනවාය. ආයෙත් හැට වෙනවාය. මේක මට ෆුල් ආතල් සීන් එකකුත් වෙනවාය.

දැන් සිටින්නේ මාගාල්ල නේවි කෑම්ප් එක පසුකරමින්ය. ගෙදරයන කෙටිම ක්‍රමයනම් නේවි කෑම්ප් එක කෙලවරින් හැරෙන්නේ නැතිව කෙලින්ම පෙට්ටිගලවත්ත පාරෙන් ගොස් ටැල්බට් ටවුම හරහා කරාපිටිය පාරට දමා ගෙදර යෑමය.

ඒත් මීටරය බලමින් සහ වේගයෙන් යන ගමන ඊට වඩා මට ආතල් සමග ෆුල් සැපක් දෙන බැවින් ආපු වේගයෙන්ම නේවි කෑම්ප් වංගුව ගන්නවාය. වේගය කොතරම්ද සහ මට එම වේගය කොපමණ සැපක් දුන්නාද කියනවානම් මම මාරක වංගුව ගන්නේ double ඉරි කපා අනිත් මාර්ගයෙන් කාලක් පමණ මගේ පියාගේ යයි සිතාය.

පින්වතුනි...!!

දෛවය වෙනස් වේ...!!

වංගුවෙන් මීටර් කිහිපයක් ඉදිරියෙන් තිබෙන බුදු පිළිමය ඉදිරිපිට සිටින්නේ පොලිස් මෝටර් බයිසිකල් තුනක් හතරක් නවත්තාගෙන පාරේ ට්‍රැෆික් රාජකාරියේ යෙදී සිටිනා පොලිස් නිලදාරීන් හත්අට දෙනෙකි. මම double ඉරි කපන්නේ මේ නිලදාරීන් සිටින්නා ප්‍රසිද්ද වේදිකාව ඉදිරිපිට දීය.

එකෙක් ඉදිරියට පැන ට්‍රම්පට් එකක් ගහන්නා සේ කම්මුල් දෙක උලුප්පාගෙන විසිල් එක ගහගෙන අතත් පාරට දමාගෙන පාරට පැන මාව නවත්වනවාය.

මම ඔබතුමන්ලාට කලින් කිව්වා සේ (මම යම්කිසි ප්‍රතිශතයකට නිතිය පිලිපදිනවාය යන්න) මම බයිසිකලය නවත්වනවාය. සමග පොලිස් (මගේ නුවර යහළුවෙක් දවසක් පොලිස් නිලදරුවෙකුගේ මුහුණටම ඔහුව describe කලේ "දවල්ට පොලිස්, රෑට S.I. ගේ පොල්ල පොලිෂ් කියලාය) කරු මමවෙත පැමිනෙනවාය.

කොහෙද මහත්තයා මේ double ඉරි කපාගෙන හදිසියේ යන්නේ ..

නෑ.. මම මේ හදිසි වැඩකට ගෙදර යන ගමන්.

හා හා කමක් නැහැ. ගන්න බලන්න ලයිසන් ඉන්ෂුරන්ස් එහෙනම්.

හරි වැඩේ, මම මේ හදිසියට එනගමන් ලයිසන් ඉන්ෂුරන්ස් දෙකම ගෙදර දාලනේ ඇවිල්ල තියෙන්නේ.

(ඔය අතර මහත්තයා යන විශේෂණ පදය වෙනස් වෙනවාය, බුවා පොලිස් සුනඛයෙක් ලෙස ඉව අල්ලමින් මගේ මුහුණටම එබෙනවාය.)

උබ අරක්කු බීල නේද..??

නෑ, මම මේ බියර් බෝතලයක් බිව්ව.

උබ %රිය බීල එලවල, ඉරි කපල, ලයිසන් ඉන්ෂුරන්ස් නැතිවත් එලවල, උබ මොකක්ද මේ දාගෙන ඉන්න හෙල්මට් එක .. උබ %රිය. දැනටමත් වැරදි 4ක් කරල තව බොරුත් කියනව

(මේ අතර ඔහු ඔහුගේ උසස් නිලදාරියෙකුට කතා කරන ගමන්....)

උබේ අම්මට &6%න්න උබ කවුරු කියල හිතන්ද මෙහෙම යන්නෙ &රියෝ ...

(කියලා අහනවත් සමගම ඔහුගේ අතින් මගේ normal system mode එක fuck off mode එකට switch වෙනවාය..

මොකක්..?? උබ කවූද මිනිහො මගේ අම්ම මතක් කරන්න . ඒක කරන්න තාත්ත ඉන්නව. උබ දැනගනින් මිනිහෙකුට කතා කරන්න ඉස්සරවෙලාම. ඔව් මම වරදක් කළා. බිව්ව. ඉරි කැපුව. මාව පොලීසියට එක්කරගෙන ගිහිං නීතිය කරනව. නිකන් මේ කුණුහබ්බ කියන්න එපා හරිද. ඔය සූට් එක ඇඳගත්ත කියල ඔහේ නගරාධිපති නෙමෙයි. අනික අපිත් සත්තු නෙවෙයි ඔහෙලගෙන් බැනුම් අහගන්න හරිද. ඕවට ලැහැස්ති වෙන්න එපා..

(ඔය වගේ තවත් වචන කිහිපයක්ම මගේ ශ්‍රී මුඛයෙන් පිටවෙනවාය.එව්වා හරියටම මට මතක නැත. හැබැයි ගොඩක් එව්වා පොලිසියට එරෙහිවය. අනික කිව්වේ මගේ බඩේ සිටිනා මිස්ට ඇල්කොහොල් මිසක් මම නෙමේය..)

කියනවාත් සමගම උසස් නිලදාරියාත් එතනය

සර්.. මුගේ කට වැඩියි. දැක්ක නේද කතා කල විදිහ. දෙන්න එපා සර් මූට ඇප. කෙලින්ම උසාවි දාමු.

උසස් නිලදාරියාගේ නියෝගයෙන් මම සීට් එකේ පස්සට යනවාය. ඔහු බයිසිකලය පනගන්වාගෙන මමත් රැගෙන පොලිසියට යන අතර අර නිලදාරියාත් තවත් පොලිස් බයිසිකලයකින් මගේ පස්සෙන් එනවාය.

දැන් මට එලොව පොල් මෙලොව පෙනෙනවාය. මේ අතර මගේ බයිසිකලය පොලිස් අත්අඩංගුවට පත්වී මම පොලීසිය ඇතුලට ගෙනියනවාය.

දැන් මුන් කරන්න හදන්නේ බැළුම් බෝල පරික්ශාවයි. අතර තවත් එකෙක් මගේ phone එකයි helmat එකයි purse එකයි අත්අඩංගුවට ගන්නවාය.

එකෙක් බැලුම් බෝලයක් දී පුම්බන්න කියනවාය. තව එකෙක් හය්යෙන් පුම්බන්න කියන්නේ හරියට ෆූට් බෝලයකට කටිං හුලන් ගන්න කියනවා වගේය.

පරික්ෂනයෙනුත් මම ඇති දරුණු විදිහට අසමත් වෙනවාය.

තව එකෙක් මට last chance එකක් දෙන්නේ එක දුරකථන ඇමතුමක් මගින් ගෙදර අයෙකුට පොලිසියට පැමිණෙන ලෙස කියාය.

අවස්තාව අවසාන අවස්තාව බැවින් ගෙදර උදවිය කෙසේ වෙතත් DC ගේ මලයා වන ගාල්ලේ සාර්ථක වියාපාරිකයෙකු වන දරේ කෝල් කරලා සිද්දිය කෙටියෙන් කියනවාය.

තව විනාඩි කිහිපයකින් මාව පොලිස් කූඩුවට දමනවාය.

ඉතා කුඩා කාලයක් තුල දරේ තමන්ගේ වියාපාරික ස්ථානය වසා පොලීසියට වාර්තා කරනවාය. වගේම ඉතා යුහුසුළුව පොලිස් නිලදාරීන් උසස් නිලදාරීන් සමග කතා කරනවාත් කුඩුවේ යකඩකුරු ගනිමින් සිටින මට පෙනෙනවාය.

ඔය අතරම පොලිස් නිලදාරීන් ඔවුනට කතා කරන්නේ මවිසින් බල්ලොන්ගේ අධෝ මාර්ගයට පෙට්රෝල් ගසා කුලප්පු වු බලු රැලක් මෙනි.

දරේ දැන් මා වෙත එනවාය.

ටික්කො.. මොකෝ බං මේ කරගත්තේ. උබ උන්ට කතා කරලා තියෙන විදිහටනම් ශේප් එකක් දාගන්නනම් බැහැ වගේ. මොකෝ බන් දැන් කරන්නේ..?? මට මොකුත් කරගන්න බහ බන්.

අනේ පුලුවන්නම් දරේ එහෙනං ගෙදරට කෝල් එකක් දාපං. මම පොලීසියේ විතරක් ඉන්නව කියපං. වෙන මොකුත් කියන්න එපා මචං.

ගෙදරට කෝල් කල දරේ, තමන්ගේ අයියා හෙවත් DC හැකි ඉක්මනටම මෙතනට එවන බවට පොරොන්දු වී වියාපාරික ස්ථානයට යන්න ඕනි කියා යනවාය.

අනුව DC සහ තවත් කිහිපදෙනෙක් පොලීසියට ආවත් මා සමග කතාවට ඉඩ දෙන්නේ නැත.

තවත් විනාඩි කිහිපයක් මට ප්‍රදර්ශනය වන්නේ මගේ මව පියතුමා සහ අක්කා තුමිය පොලීසියේ ඉහල නිලදාරියෙකුත් සමග මම දිහා බල බල කතාකරනවාය.

මගේ මව්තුමියගේ ඇස් වලින් මාව දුර සිට අනුභව කරනවාය. සහෝදරිය mike tyson මෙන් අත්දෙක ගුලි කරමින් සිටිනවාය.

හැබැයි පියතුමාගෙන් කිසිම reaction එකක් නැත. එය මගේ බිය දෙගුණ තෙගුණ කරනවාය.

මේ අවස්ථාවේ මට සිහිවන්නේ පාතාලයේ දරුණු ගනයේ අපරාදකරුවන් සිරගෙදර සිටීමට කැමති ඔවුන් එලියට පැමිණියහොත් ඔවුන්ගේ විරුද්ද කණ්ඩායමෙන් මැරුම් කෑමෙන් වැලකී සිටිය හැකි නිසාය යන හේතුවය. දැන් මම ඉන්නෙත් එවැනිම අවස්ථාවකය. දැන් මම එලියට ආවොත් මගේ ඉහේ කෙස් ගහක්වත් ඉතුරු වන්නේ නැත.

මව් තුමිය පළමුව සිරමැදිරිය දෙසට එනවාය. එතුමියගේ ශ්‍රී මුඛයෙන්,

යකෝ. පර බල්ල. තෝ අපේ නම්බුව වැනසුවා. තොට අඩුවට තිබුනේ හිරේ ලගින එක විතරනේ. දැන් තෝ ඒකත් කරගත්ත. මම අද තෝව මරනව පරයා. යකෝ අපි කවදාවත් පොලීසියේ රස්තියාදු උන මිනිස්සුද? අපි කොහොමද යකෝ පාරේ බැහැල යන්නෙ..?? තොපි මදාවියෝ විදිහට හැසිරුනා මදිවට අපිත් පොලීසියට ගෙන්නල එක එකාට කියල බැනුම් අස්සනව. මේ අත්දෙකෙන් තොපේ කැතකුණු අතගාල තෝව උස්මහත් කලේ මෙහෙම නරකාදියක තෝව ඉන්නව දකින්නද බල්ලෝ ..? මම අද තෝව ඉතුරුකරන්නෙ නැහැ

අම්මා නවත්තන තැනින් ඊළගට පටන්ගන්නේ අක්කාය.

අනේ අම්මේ බලන්නකෝ මු කරන දේවල්. අර මිනිස්සු දැනගත්තොත් අපි ගැන මොනවා නොහිතයිද? මම අද තෝව හැම ගහනව. අර පේන්නේ නැද්ද මුගේ ඇවිල්ල තියෙන සහචරයෝ.. මු වගේම තමයි. මම අද තෝව පණපිටින් වලලනව..

කියන ගමන්ම අම්මා සහ අක්කා ගහන්න සිර මැදිරියට ඇත පයත් විසික්කරන ගමන් මම එයින් බේරෙන්න වචනයක් වත් කියන්නේ නැතිව එහෙට මෙහෙට පනිනවාය

ඔය අතරම දරේ වියාපාරික ස්ථානය වසා ආයෙත් පැමිනෙනවාය. දරේ අපේ ගෙදර හොඳටම දන්නා බැවින් ඔහු සමග දෙමාපියන් සමග අක්කාත් කතා වට වැටුන වෙලේ මට පොඩි විවේකයක් ලැබෙනවාය.

දැන් මට හොඳටම චු බරය.

අසල සිටි කොස්තාපල් කෙනෙකුගෙන් වැසිකිලිය විමසු විට ඔහු කීවේ ඇතුලටම යන ලෙසය.

ඔන්න මම යනවාය.

වැසිකිලියට යෑමට විශේෂ මුහුණු සහ නාස් වැසුමක් අවශ්‍ය වූ නිසා සිර මැදිරියේ කොනකට ගොස් ශරීර අවශ්‍යතාවය කරගත්තාය.

දරේ නැවතත් මා අසලට පැමිණ කීවේ මට ඇප දීමට පොලිසිය කිසිම සුදානමක් නැති බවය.

මදිවට හෙට අනිවාර්යයෙන්ම උදේම අපි නුවර යා යුතු බැවින්, එය වලකුනහොත් ඔවුන් මම වලලනවා බුදු ෂුවර්ය.

මේ වෙනවිටත් තාත්තාගෙන් කිසිම ප්‍රතිචාරයක් නැත.

දැන් DC මම ලඟට ඇවිත් කියන්නේ...

ටික්ක.. අන්න උබේ තාත්තගේ යාලුවෙක් එන සීන් එකක් කතා වෙනව. මොකක්හරි කරගන්න පුළුවන් වෙයි බුවාගෙන්..

කියලාය.

මට තාත්තාගේ යහළුවාගේ නම ඇසූ පමණින් මම එලියට සමාන සන්තෝසයක් එනවාය. මොකද අංකල් යම්කිසි දෙයක් කරගන්න පුළුවන් කලින් ආරක්ෂක අංශයේ කිරිතිමත් රැකියාවක් කල පුද්ගලයෙක් වගේම මම එක්කත් ටිකක් හිතවත් අයෙකුත් වෙනවාය.

තවත් පයකට පමණ පසු අන්න අන්කල් තුමා මම වෙතට එනවාය.

මොකක්ද ටික්කො මේ කරගත්තේ?.. බය වෙන්න එපා. මම එලියට ගන්නම්. බයිසිකලෙත් ගන්නම්. මොකද උබල ඔක්කොම හෙට නුවර යන්නත් එපැයි.

හනේ අම්මේ.. මට නිකන් නිවන් දැක අයෙත් පෘතක්ජන මිනිහෙක් බවට පත්වුනා වගේය.

සියල්ල අන්කල්ගේ පිනට මගේ අවාසනාවට හරියට කෙරුනාය.

ටිකකින් එක නිලදාරියෙක් සිර මැදිරිය අරින යතුරත් රැගෙන දොර ඇර මට එලියට එන්න කියනවත් සමගම මම අඩි කිහිපයක් ඉදිරියට එනවාත් සමගම.....,

මගේ පියතුමා.... ඉදිරියට පැමිණ... කන හරහා.... දැවැන්ත පහරක් චටා......ස්..!! ගා එල්ලකර එක දෙයක් පැවසුවාය...

මම ජිවතුන් අතර ඉන්නකං තෝ බීල පාරේ ගිහිල්ල බල්ලෙක් වගේ මැරෙනවා දකින්න පව් කරන්නෙ නැහැ යකෝ..

(එයින් මගේ දෑසට කඳුලක් ආවේ ගහපු කනේ පාරේ සරට නොව, පියතුමාගේ මම කෙරෙහි ඇති ආදරය හරියටම පැවසු නිසාය..)

ඊළඟට දුව එන්නේ මගේ මව සහ සහෝදරියය.

පොලීසියේ සහ මගේ මිතුරන් සියලුම දෙන ඉදිරියේ මම මව සහ අක්කාගෙන් ගුටි කන්නේ හරියට ටවුමේ ගැහැණියකගේ පසුම්බිය හොරාගෙන දුවපු හොරෙක් අසුවී වටේ පිටේ ගැහැණුන්ගෙන් ගුටි කනවා වගේය.

මගේ ලැජ්ජා නහර කැපුන තැන් දැන් මට හොයාගන්නවත් නැතිය. වහාම ඉදිරිපත්වූ අන්කල් තුමා එතැනින් මාව ගලවාගෙන, පොලිසියේ ඉතුරු ලිපිගොනු වැඩ කරවාගෙන මාව නිදහස් කරගත්තාය.

(දැන් එම අවස්ථාවේ highlights මෙහෙමය..)

DC, සහ දරේ ඉදිරිපත්වී, මගේ මෝටර් බයිසිකලය එලියට ගත්තාය. වගේම ගෙදරටම ගෙනත් ලොයියටම පැටෙව්වාය.

අන්කල් විසින් පොලීසියේ නිවේදනය පරිදි සති දෙකකට පසුව එළඹෙන බදාදා උදේ 10.30 ගාල්ල කොටුව උසාවියේ නඩුවට පෙනී සිටිනා ලෙස දැන්වූ අතර ඔහු විසින්ම ලෝයර් කෙනෙකුත් සොයා දෙන බවට කියුවාය.

සියලුම බඩු සමග පියා ලොරිය සමග නුවර ගිය අතර, මම තුමා, මව සහ සහෝදරිය සමග බසයෙන් නුවර යනගමන් කල්පනා කලේ මවිසින් ජිවිතයේ කල පව්, ගන්දබ්බ තත්වයට පත්වූ ජීවියෙක් විසින් සජීවීව බලා ආයෙත් නරකාදියට යනවාද, යහපත් මිනිහෙක් වෙනවාද යන මද්‍යස්ථ අවස්ථාවේ සිටිනා එලොවටත් නැති මෙලොවටත් නැති ජීවියෙකු මෙනි.

. ලි.: මෙහි අවසාන කොටස උසාවි යෑමෙන් අවසාන වේ. උසාවි ගිහිල්ලත් දෙපාරක් රස්තියාදු වෙන අවස්තාව ඇතුළුව මට තවත් පෝරියල් කිහිපයක් ලෙසටම සෙට් වෙනවාය.

පසු වදන

මම ඔබතුමාලගෙන් කාරුණික ඉල්ලීමක් කරනවාය. ඉහත සිදුවීම මම සිනා මුසු ස්වරයෙන් ලියුවත්, ඔබ තුමාලාගෙන් ඉතා බැගෑපත්ව ඉල්ලන්නේ, කවදාවත් බීමත්ව බයිසිකලයක් ත්‍රි රෝද රථයක් හෝ රෝද හතරකවත් නොයන ලෙසයි.
එදා පොලීසියට අහුවෙන්නේ නැතිව දරුණු අනතුරකට මම මුහුණ දුන්නානම් අද මේ ටික ලියන්න මේ ටික්කා නැත.

ජිවිතයේ ඉතා තරුණ අවදියේ මම කල කී දෑ, දැන් මතක් වෙනකොට, අදටත් මගේ ඇත පය වෙව්ලනවාය. මොකද ජිවිතයේ Undo button එකක් නැතිය.

බොහොම කණගාටුවෙන් මම මේ ටික ලියන්නේ, ඉතා දරුණු මෝටර් බයිසිකල් අනතුරුවලින් මේ වෙනකොටත් මගේ බොහොම හිතවත් හොඳම යහළුවන් තිදෙනෙකු ජිවිතයට සමු දී ඇත.

ඔබට ස්තුතියි.

ඊළඟ සතියේ හමු වෙමු.

මීට,

ටික්කා...